20 Aralık 2010 Pazartesi

fotoşipşak

Bu sıralar hayata baya bi fotoğraf makinesi gibi bakmaya başladım. Tamam ben bunu hep yapardım da artık bayağı. Beynimde görüntüler var mesela. kahve içerken gözlerimi kapatıp bi albümün sayfalarını çevirebilme kabiliyetimi kahve içmezken de gerçekleştirebilir oldum ve o kadar ileri gittim ki gözlerimi kapatmaya gerek olmuyo filan bazen. Sanırım bu yüzden de daha bi odaksız daha bi dikkatsiz biri oldum. Benimle aynı dili konuşan elektornik robotla daha iyi anlaşıyoruz, ki en başından beri ona aşık olduğumun da farkındaydı kendisi, bence. Yani yüzüm üzüme baka baka karardı mı nihayetinde, yoksa mimarlık mı şaşı kaldırttı beni bi sabah uyandığımda artık bilemiyorum ama simetri, renkler, ahenk cart curt böyle sanatsal ifadeleri görmeye başladım ben hep yürüdüğüm yollarda. Gördüğüm kadarıyla görmek kadar süper birşey yok ki, görmeyi nasip edene hamd olsun. ayrıca yok canım ne ayrıcası(!) bilhassa, ağacı kıvırcık saçlı ellerini yukarı açmış dua eden bi adama benzettiğimi göreni gördüren, görülemeyene şükürler olsun.

Böyle pat diye başlayıp güzel bitirdim biliyorum:d beynimde bişeyler birikmiş akıtmak gerek diye düşündüm. Böyle bişeyler olabileceği hiç hayalime uğramamıştı dedim geçen gün, cümleyi de yanlş hatırlıyorum sanırım, kendimi unuttum kurti bulunca.
hoşsanız hoş kalırsınız zaten, ben dedim diye kalıcaksanız uzatmam hataydı, hoşçakalın:-z

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder